Сингуляр в гранулах — инструкция по применению

Инструкция по применению сингуляра в гранулах, описание действия препарата, показания к применению гранул сингуляра, взаимодействие с другими лекарствами, применение сингуляра (гранулы) при беременности. Инструкции: Сингуляр в таблетках;
Торговое название: Сингуляр
Международное название: Монтелукаст
Лекарственная форма: Гранулы для приема внутрь, 4 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
R Средства, действующие на респираторную систему
R03 Средства, применяемые при обструктивных заболеваниях дыхательных путей
R03D Прочие средства для системного применения при обструктивных заболеваниях дыхательных путей
R03D C Антагонисты лейкотриеновых рецепторов
Фарм. группа:
Препараты для лечения обструктивных заболеваний дыхательных путей. Другие препараты для лечения обструктивных заболеваний дыхательных путей для системного использования. Лейкотриеновых рецепторов антагонисты. Монтелукаст. Код АТХ R03DC03
Условия хранения:
Хранить в оригинальной упаковке, при температуре не выше 25ºС, в защищенном от влаги и света месте. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Белый крупнозернистый, свободно высыпающийся порошок, без посторонних частиц.

Состав сингуляра в гранулах

Одно саше содержит
Бір сашенің құрамында

Активное вещество сингуляра

монтелукаст натрия 4,16 мг (эквивалентно 4 мг свободной кислоты)
4,16 мг натрий монтелукасты (4 мг бос қышқылға баламалы) бар

Вспомогательные вещества в сингуляре

маннитол, гидроксипропилцеллюлоза, магния стеарат
маннитол, гидроксипропилцеллюлоза, магний стеараты

Показания к применению гранул сингуляра

  • дополнение к базовой терапии бронхиальной астмы для пациентов с 6 месяцев до 5 лет с персистирующей астмой легкой и средней степени тяжести, при недостаточном клиническом эффекте от лечения ингаляционными кортикостероидами и β- агонистами короткого действия по требованию
  • как альтернативный способ лечения астмы для пациентов 2-5 лет взамен низких доз ингаляционных кортикостероидов у пациентов с персистирующей астмой легкой степени, без серьезных приступов бронхиальной астмы, требующих приема пероральных кортикостероидов, а также при непереносимости ингаляционных кортикостероидов
  • для профилактики приступов бронхоспазма, связанных с физическими нагрузками для пациентов с 2 лет
  • қысқа мерзімдік әсер ететін β- агонистермен және ингаляциялық кортикостероидтармен емдеуден клиникалық әсері жеткіліксіз болғанда талап етілуі бойынша жеңіл және орташа ауырлық дәрежесіндегі персистирлейтін демікпесі бар 6 айдан 5 жасқа дейінгі емделушілер үшін бронх демікпесін негізгі емдеуге қосымша ретінде
  • пероральді кортикостероидтарды қабылдауды қажет ететін бронх демікпесінің күрделі ұстамаларынсыз жеңіл дәрежедегі персистирлейтін демікпесі бар емделушілерде ингаляциялық кортикостероидтардың аз дозаларының орнына 2-5 жастағы емделушілер үшін демікпені емдеудің балама тәсілі ретінде, сондай-ақ, ингаляциялық кортикостероидтарды көтере алмаушылықта
  • 2 жастан жоғары емделушілер үшін дене жүктемелерімен байланысты бронх түйілуі ұстамаларының алдын алу үшін

Противопоказания сингуляра в гранулах

  • гиперчувствительность к действующему веществу или к любому из вспомогательных веществ
  • беременность и период лактации
  • әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия гранул сингуляра

Побочные действия распределены по группам со следующей частотой их возникновения: очень часто (≥1/10), часто (≥1/100 <1/10), нечасто (≥1/1 000 <1/100), редко (≥1/10 000 <1/1 000), очень редко (<1/10 000)

Часто (≥1/100 <1/10)
  • гиперкинезия, головная боль
  • диарея, боль в животе
  • астма экзематозный дерматит, сыпь
  • жажда
Результаты постмаркетинговых исследований

Очень часто (≥1/10)
  • инфекции верхних дыхательных путей*
Часто (≥1/100 <1/10)
  • диарея**, тошнота**, рвота**
  • сыпь**
  • повышение уровня трансаминаз (АЛТ и АСТ)
  • пирексия*
Нечасто (≥1/1 000 <1/100)
  • реакции гиперчувствительности, включая анафилаксию
  • патологические сны, включая кошмарные сновидения, бессонница, сомнамбулизм, возбуждение, ажитация, включая агрессию и враждебность, депрессия, психомоторная гиперреактивность, включая раздражительность, беспокойность, тремор***
  • головокружение, сонливость, парестезия/гипестезия, судороги
  • носовое кровотечение
  • сухость во рту, диспепсия
  • кровоподтеки, крапивница, зуд
  • артралгия, миалгия, включая мышечные спазмы
  • астения/усталость, отек
  • энурез у детей
Редко (≥1/10 000 <1/1 000)
  • склонность к кровоточивости
  • нарушение концентрации внимания, расстройства памяти
  • пальпитация
  • ангионевротический отек
Очень редко (<1/10 000)
  • эозинофильные инфильтраты в печени
  • галлюцинации, дезориентация, суицидальные намерения и поведение (включая попытки суицида)
  • синдром Черджа-Стросса
  • гепатит, включая холестатический, гепатоцеллюлярный и поражения печени смешанного генеза
  • мультиформная эритема, узловая эритема
*Данные побочные явления встречались «очень часто» как у пациентов, принимавших монтелукаст, так и в группе пациентов, принимавших плацебо, в клинических исследованиях.

**Данные побочные явления встречались «часто» как у пациентов, принимавших монтелукаст, так и в группе пациентов, принимавших плацебо, в клинических исследованиях.

***Встречалось с частотой «редко»
Жағымсыз әсерлері төмендегі туындау жиілігімен топтарға бөлінген: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 <1/10), жиі емес (≥1/1 000 <1/100), сирек (≥1/10 000 <1/1 000), өте сирек (<1/10 000)

Жиі (≥1/100 <1/10)
  • гиперкинезия, бас ауыруы
  • диарея, іштің ауыруы
  • демікпе, экзематоздық дерматит, бөртпе
  • шөлдеу
Постмаркетингтік зерттеу нәтижелері

Өте жиі (≥1/10)
  • жоғарғы тыныс алу жолдарының жұқпасы*
Жиі (≥1/100 <1/10)
  • диарея**, жүрек айнуы**, құсу**
  • бөртпе**
  • трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы (АЛТ және АСТ)
  • пирексия*
Жиі емес (≥1/1 000 <1/100)
  • анафилаксияны қоса аса жоғары сезімталдық реакциялары
  • шым-шытырық түс көруді қоса патологиялық түстер, ұйқысыздық, сомнамбулизм, қозу, ажитация, агрессияны және жауығуды қоса ажитация, депрессия, тітіркенуді қоса психомоторлық аса жоғары белсенділік, мазасыздық, тремор***
  • бас айналуы, ұйқышылдық, парестезия/гипестезия, құрысулар
  • мұрыннан қан кету
  • ауыздың құрғауы, диспепсия
  • қанталау, есекжем, қышыну
  • бұлшықет түйілулерін қоса артралгия, миалгия
  • астения/шаршау, ісіну
  • балалардағы энурез
Сирек (≥1/10 000 <1/1 000)
  • қанағыштыққа бейімділік
  • зейін шоғырландырудың бұзылуы, жады бұзылыстары
  • пальпитация
  • ангионевротикалық ісіну
Өте сирек (<1/10 000)
  • эозинофильді бауыр инфильтраттары
  • елестеулер, бағдардан жаңылу, суицидальді ойлар және мінез-құлық (суицид әрекеттерін қоса)
  • Чердж-Стросс синдромы
  • холестаздық, гепатоцеллюлярлық және шығу тегі аралас аралас бауыр зақымдануларын қоса гепатит
  • мультиформалы эритема, түйінді эритема
*Бұл жағымсыз әсерлер монтелукаст қабылдаған емделушілерде де, плацебо қабылдаған емделушілер тобында да, клиникалық зерттеулерде де «өте жиі» кездескен.

** Бұл жағымсыз құбылыстар монтелукаст қабылдаған емделушілерде де, плацебо қабылдаған емделушілер тобында да, клиникалық зерттеулерде де «жиі» кездескен.

*** «Сирек» жиілігімен кездескен

Особые указания к применению

Диагноз персистирующей астмы у маленьких детей в возрасте от 6 месяцев до 2 лет должен быть установлен педиатром или пульмонологом. Данные клинических исследований об эффективности применения в педиатрии с 6 месяцев до 2 лет с персистирующей астмой ограничены, поэтому в данной возрастной группе рекомендуется назначать Сингуляр с осторожностью.

Пациенты и их родители должны знать, что монтелукаст для перорального применения никогда не используют для лечения острых приступов астмы, а также что они должны всегда иметь при себе соответствующий препарат экстренной помощи. При остром приступе следует использовать ингаляционные β- агонисты короткого действия. Пациенты должны как можно скорее проконсультироваться с доктором, если они нуждаются в большем количестве β-агониста короткого действия, чем обычно.

Монтелукаст не должен резко заменять ингаляционные или пероральные кортикостероиды.

Нет данных, подтверждающих, что доза пероральных кортикостероидов может быть снижена при одновременном применении монтелукаста.

У пациентов, получающих лечение антиастматическими препаратами, включая Сингуляр, может возникать системная эозинофилия, иногда с клиническими проявлениями васкулита, характерного для синдрома Черджа–Стросса (состояние, при котором часто проводится лечение системными кортикостероидами).

Иногда эти случаи были связаны с отменой или снижением дозы пероральных кортикостероидов. Связь между лечением антагонистами рецепторов лейкотриена и возникновением синдрома Черджа-Стросса нельзя исключить или подтвердить. Тем не менее, в случае появления таких симптомов, как эозинофилия, сыпь, ухудшение легочных симптомов, кардиологические осложнения и/или нейропатия, необходимо дополнительное обследование и пересмотр тактики лечения.

У пациентов с аспирин-чувствительной астмой лечение Сингуляром не влияет на необходимость применения аспирина или других нестероидных противовоспалительных препаратов.

Нервно-психические расстройства

Нарушения со стороны психики отмечались у взрослых, подростков и детей, принимавших Сингуляр. Нарушения со стороны психики включают такие побочные эффекты, как: возбуждение, агрессивное поведение, враждебность, тревожность, депрессию, дезориентацию, нарушение концентрации внимания, патологические сны, галлюцинацию, бессонницу, раздражительность, нарушения памяти, беспокойство, сомнамбулизм, суицидальные мысли и попытки (включая суицид) и тремор. Данные из постмаркетинговых отчетов сопоставимы с клиническими данными, полученными в ходе медикаментозной терапии. Пациентам и медицинским работникам следует знать о возможности возникновения подобных явлений. Пациентам рекомендуется уведомить своего лечащего врача при возникновении данных побочных эффектов. Следует оценить соотношение польза риск для продолжения терапии с Сингуляром при возникновении данных побочных явлений.

Беременность и период лактации

Беременность: ограниченная информация, из имеющейся базы данных относительно беременностей, не указывает на причинно-следственную взаимосвязь между применением препарата Сингуляр и возникновением мальформаций (таких, как дефекты конечностей), о которых редко сообщалось в ходе всемирного постмаркетингового опыта применения.

Период лактации: Неизвестно, проникает ли монтелукаст в грудное молоко у женщин.

Особенности влияния лекарственного препарата на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами

Не ожидается, что монтелукаст будет влиять на способность пациента управлять автотранспортом или механизмами. Однако в редких случаях сообщалось о сонливости или головокружении, в связи с чем следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом или потенциально опасными механизмами.
6 айдан 2 жасқа дейінгі кішкентай балаларда персистирленетін демікпе диагнозын педиатр немесе пульмонолог қоюы тиіс. Персистирленетін демікпесі бар 6 айдан 2 жасқа дейінгілерде педиатрияда қолдану тиімділігі туралы клиникалық зерттеулер деректері шектеулі, сондықтан аталған жас тобында Сингулярды абайлап тағайындау ұсынылады.

Пероральді қолдануға арналған монтелукасттың демікпенің жедел ұстамаларында ешқашан пайдаланылмайтынын емделушілер мен олардың ата-аналары білуі тиіс, сондай-ақ, олар тиісті шұғыл көмек көрсету препаратын үнемі өздерімен бірге алып жүрулері тиіс. Жедел ұстама кезінде қысқа мерзімдік ингаляциялық β-агонистерді пайдалану керек. Егер емделушілер қысқа мерзімдік β-агонисттің әдеттегіге қарағанда көп мөлшерін қолдануды қажет етсе, мүмкіндігінше тезірек дәрігермен кеңесулері қажет.

Монтелукаст ингаляциялық немесе пероральді кортикостероидтарды күрт алмастырмауы тиіс.

Пероральді кортикостероидтар дозасы монтелукастты бір уақытта қолданғанда төмендеуі мүмкін екенін растайтын деректер жоқ.

Сингулярды қоса демікпеге қарсы препараттармен ем қабылдайтын емделушілерде Чердж–Стросс синдромына тән кейде васкулиттің клиникалық көріністерімен жүйелі эозинофилия туындауы мүмкін (жүйелі кортикостероидтармен жиі ем жүргізілетін жай-күй).

Кейде бұл жағдайлар пероральді кортикостероидтар дозасын азайту немесе тоқтатуға байланысты болған. Лейкотриен рецепторларының антагонистерімен емдеу және Чердж-Стросс синдромының туындауы арасында байланысты жоққа шығаруға немесе растауға болмайды. Дегенмен, эозинофилия, бөртпе, өкпе симптомдарының нашарлауы, кардиологиялық асқынулар және/немесе нейропатия сияқты симптомдар пайда болған жағдайда қосымша тексеру және емдеу тәсілін қайта қарау керек.

Аспиринге сезімтал демікпесі бар емделушілерде Сингулярмен емдеу аспиринді немесе басқа да қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды қолдану қажеттілігіне әсер етпейді.

Жүйке-психикалық бұзылыстар

Сингуляр қабылдаған ересектерде, жасөспірімдерде және балаларда психика тарапынан бұзылулар байқалған. Психика тарапынан болған бұзылуларға мынадай жағымсыз әсерлер кіреді: қозу, агрессивтік мінез-құлық, жауығу, үрейлену, депрессия, бағдардан жаңылу, зейін шоғырландырудың бұзылуы, патологиялық түс көру, елестеулер, ұйқысыздық, ашушаңдық, жадының бұзылуы, мазасыздық, сомнамбулизм, суицидальді ойлар және әрекеттер (суицидті қоса) және тремор. Постмаркетингтік есептен алынған деректер дәрі-дәрмекпен емдеу барысында алынған клиникалық деректермен салыстырарлық. Емделушілер мен медицина қызметкерлері жағымсыз құбылыстардың туындау мүмкіндігі туралы білулері тиіс. Емделушілер өздерінің емдеуші дәрігеріне аталған жағымсыз әсерлер туындағанда хабарлаулары тиіс. Аталған жағымсыз әсерлер туындағанда Сингуляр препаратымен емді жалғастыру үшін пайда/қауіп арақатынасына баға беру керек.

Жүктілік және лактация кезеңі

Жүктілік: жүктілікке қатысты қолда бар деректер базасындағы шектеулі ақпарат дүниежүзілік постмаркетингтік қолдану тәжірибесі барысында сирек мәлімделген Сингуляр препаратын қолдану мен мальформация (аяқ-қол ақаулары сияқты) туындауының арасында себеп-салдарлы өзара байланыс барын көрсетпейді.

Лактация кезеңі: Әйелдерде монтелукасттың емшек сүтіне өтетін-өтпейтіні белгісіз.

Дәрілік препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері

Монтелукасттың емделушінің автокөлік немесе механизмдерді басқару қабілетіне әсер етуі күтілмейді. Алайда сирек жағдайларда ұйқышылдық немесе бас айналуы туралы мәлімделген, осыған орай автокөлікті немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқаруда сақ болу керек.

Дозировка и способ применения

Детям необходимо принимать лекарства только под контролем взрослых. Дозировка для детей с 6 месяцев до 5 лет – по одному саше гранул 4 мг в день вечером. Коррекции дозы не требуется в данной возрастной группе.

Данные клинических исследований об эффективности применения в педиатрии с 6 месяцев до 2 лет с персистирующей астмой ограничены. Необходим контроль эффективности лечения через 2 до 4 недели. При отсутствии эффекта лечение должно быть прекращено. Гранулы Cингуляр не рекомендованы детям до 6 месяцев.

Способ применения гранул Сингуляр

Гранулы Сингуляр следует проглатывать, запивая водой, можно смешивать с небольшим количеством мягкой пищи (например, яблочное пюре, мороженое, морковь и рис) холодной или комнатной температуры. Саше не следует вскрывать до необходимости в применении. После вскрытия саше всю дозу необходимо употребить в течение 15 минут. При смешивании с пищей всю порцию необходимо употребить сразу, нельзя хранить остатки смешанного с пищей препарата. Гранулы Сингуляр не предназначены для растворения в жидкости, но их можно запить. Прием гранул Сингуляр не зависит от приема пищи.

Общие рекомендации. Терапевтическое действие препарата Сингуляр с изменением показателей течения бронхиальной астмы развивается в течение 1 дня. Пациентам и их родителям необходимо сообщить, что следует продолжать прием препарата Сингуляр, даже если достигнут контроль астмы, а также в периоды ухудшения течения астмы.

Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов с нарушением функции почек или с нарушениями функции печени от легкой до умеренной степени тяжести. Нет данных относительно пациентов с тяжелой формой нарушения функции печени. Дозировка для мальчиков и девочек одинаковая.

Сингуляр как альтернативный метод лечения вместо низких доз ингаляционных кортикостероидов при персистирующей астме легкой степени тяжести.
Сингуляр не рекомендован как монотерапия для пациентов с персистирующей астмой умеренной степени тяжести. Применение монтелукаста как альтернативу низкодозовым ингаляционным кортикостероидам для детей с 2 до 5 лет с персистирующей астмой легкой степени тяжести следует рассматривать только для пациентов, у которых за последнее время не было серьезных приступов астмы, требующих применения пероральных кортикостероидов, и которые не способны использовать ингаляционные кортикостероиды. Персистирующая астма легкой степени тяжести определена как возникновение симптомов астмы чаще, чем 1 раз в неделю, но реже, чем 1 раз в день, возникновение ночных симптомов чаще, чем 2 раза в месяц, но реже, чем 1 раз в неделю, нормальная функция легких в периодах между эпизодами. Если к контрольному посещению достаточного контроля астмы не достигнуто (обычно на протяжении 1 месяца), следует определить необходимость в дополнительной или другой противовоспалительной терапии, основываясь на последовательной системе лечения астмы. Следует периодически оценивать состояние пациентов относительно контроля астмы.

Сингуляр для профилактики астмы после физической нагрузки у пациентов от 2 до 5лет
У пациентов от 2 до 5 лет бронхоспазм, индуцированный физической нагрузкой, может быть основным проявлением персистирующей астмы, которая требует применения ингаляционных кортикостероидов. Через 2-4 недели лечения монтелукастом необходимо оценить состояние пациента. Если удовлетворительного результата не достигнуто, необходимо рассмотреть дополнительную терапию или смену терапии.

Лечение препаратом Сингуляр в зависимости от других методов лечения астмы.
Если препарат Сингуляр применяют как дополнительную терапию при лечении ингаляционными кортикостероидами, препаратом Сингуляр не следует резко заменять ингаляционные кортикостероиды.

Для взрослых пациентов в возрасте с 15 лет и старше назначается Сингуляр в форме таблеток 10 мг. Для детей с 6 до 14 лет назначается Сингуляр в форме жевательных таблеток 5 мг. Для детей с 2 до 5 лет назначается Сингуляр в форме жевательных таблеток 4 мг или в виде гранул для приема внутрь.
Балалар дәріні тек ересектердің бақылауымен қабылдаулары қажет.

6 айдан бастап 5 жасқа дейінгі балалар үшін доза – күніне бір саше 4 мг түйіршіктен кешкілік. Осы жас тобындағыларға дозаны түзету қажет емес.

Персистирлейтін демікпесі бар 6 айдан 2 жасқа дейінгілерде педиатрияда қолдану тиімділігі туралы клиникалық зерттеулер деректері шектеулі. 2-4 апта сайын емдеу тиімділігін бақылап отыру қажет. Әсері болмаған кезде ем тоқтатылуы тиіс. Cингуляр түйіршіктері 6 айға дейінгі балаларға ұсынылмайды.

Сингуляр түйіршіктерін қолдану тәсілі

Сингуляр түйіршіктерін сумен іше отырып жұту керек, салқын немесе бөлме температурасындағы азғантай мөлшердегі жұмсақ тамақпен (мысалы, алма езбесі, балмұздақ, сәбіз және күріш) араластыруға болады. Сашені қолдану қажеттілігіне дейін ашуға болмайды. Сашені ашқаннан кейін бүкіл дозаны 15 минут ішінде қолдану керек. Тамақпен араластырғанда бүкіл мөлшерін бірден қолдану керек, тамақпен араластырылған препарат қалдығын сақтауға болмайды. Сингуляр түйіршіктері сұйықтыққа ерітуге арналмаған, бірақ оларды ішуге болады. Сингуляр түйіршіктерін қабылдау ас ішуге байланысты емес.

Жалпы ұсыныстар. Сингуляр препаратының емдік әсері бронх демікпесі барысының көрсеткіштерінің өзгеруімен 1 күн ішінде дамиды. Емделушілерге және олардың ата-аналарына Сингуляр® препаратын демікпені бақылауға қол жеткізілгеннің өзінде де, сондай-ақ, демікпе барысының нашарлау кезеңінде де қабылдау керектігін хабарлау керек.

Бүйрек функциясы бұзылған немесе жеңілден орташаға дейінгі ауырлық дәрежесіндегі бауыр функциясының бұзылуы бар емделушілер үшін дозасын түзету қажет емес. Бауыр функциясы бұзылуының ауыр түрі бар емделушілерге қатысты деректер жоқ. Дозалау ер балалар мен қыздар үшін бірдей.

Сингуляр жеңіл ауырлық дәрежесіндегі персистирленетін демікпеде емнің баламалы әдісі ретінде ингаляциялық кортикостероидтардың төмен дозалары орнына ұсынылады.
Сингуляр орташа ауырлық дәрежесіндегі персистирленетін демікпесі бар емделушілер үшін монотерапия ретінде ұсынылмайды. Монтелукастты жеңіл ауырлық дәрежесіндегі персистирленетін демікпесі бар 2-ден 5 жасқа дейінгі балалар үшін төмен дозалы ингаляциялық кортикостероидтарға балама ретінде қолдануды пероральді кортикостероидтар қолдануды қажет ететін күрделі демікпе ұстамалары болмаған жағдайда және егер емделуші ингаляциялық кортикостероидтар пайдалануға қабілеті болмаса ғана қарастыру керек. Жеңіл ауырлық дәрежесіндегі персистирленетін демікпе оның симптомдарының аптасына 1 реттен жиі, бірақ күніне 1 реттен сирек туындауы ретінде, түнгі симптомдарының айына 2 реттен жиі, бірақ аптасына 1 реттен сирек туындауы ретінде анықталған, өкпенің қалыпты функциясы көріністер арасындағы кезеңдерде анықталған. Егер соңғы қорытынды тексеруге келгенде демікпені жеткілікті түрде бақылауға қол жеткізілмесе (әдетте 1 ай бойына), демікпені бірізді емдеу жүйесіне негізделе отырып, қосымша немесе басқа қабынуға қарсы ем қажеттілігін анықтау керек. Демікпені бақылауға қатысты емделушінің жай-күйіне ауық-ауық баға беріп отыру қажет.

Сингуляр - 2-ден 5 жасқа дейінгі емделушілерде дене жүктемесінен кейін демікпенің алдын алу үшін
2-ден 5 жасқа дейінгі емделушілерде дене жүктемесімен индукцияланған бронх түйілуі ингаляциялық кортикостероидтарды қолдануды қажет ететін персистирленетін демікпенің негізгі көрінісі болуы мүмкін. Монтелукастпен 2-4 апта емдегеннен кейін емделушінің жай-күйіне баға беру керек. Егер қанағаттанарлық нәтижеге қол жеткізілмесе, қосымша емді қарастыру немесе емді алмастыру қажет.

Демікпені емдеудің басқа әдістеріне байланысты Сингуляр препаратымен емдеу.
Егер Сингуляр препаратын ингаляциялық кортикостероидтармен емдеген кезде қосымша ем ретінде қолданса, Сингуляр препаратымен ингаляциялық кортикостероидтарды күрт алмастыруға болмайды.

15 жастан және одан жоғары ересек емделушілер үшін Сингуляр 10 мг таблетка түрінде тағайындалады. 6 жастан 14 жасқа дейінгі балалар үшін Сингуляр 5 мг шайнайтын таблетка түрінде тағайындалады. 2-ден 5 жасқа дейінгі балалар үшін Сингуляр 4 мг шайнайтын таблетка түрінде немесе ішке қабылдауға арналған түйіршік түрінде тағайындалады.

Взаимодействие с лекарствами

Монтелукаст можно применять с другими препаратами, которые обычно используются для профилактики и длительного лечения астмы. В исследованиях взаимодействий с другими препаратами рекомендованная клиническая доза монтелукаста не оказывала клинически существенного влияния на фармакокинетику следующих лекарственных средств: теофиллин, преднизон, преднизолон, пероральные контрацептивы (этинилэстрадиол/норэтиндрон 35/1), терфенадин, дигоксин и варфарин.

Площадь под кривой концентрации в плазме крови (AUC) монтелукаста снижалась приблизительно на 40% у пациентов, которые одновременно применяли фенобарбитал. Поскольку монтелукаст метаболизируется посредством CYP 3A4, 2C8 и 2C9 следует с осторожностью назначать монтелукаст, особенно детям, одновременно с индукторами CYP 3A4, 2C8 и 2C9 такими как фенитоин, фенобарбитал и рифампицин.

Исследования in vitro показали, что монтелукаст является сильным ингибитором CYP 2C8. Однако данные клинических исследований взаимодействий с препаратами, в которых изучалось применение монтелукаста и росиглитазона (маркерный субстрат, представитель препаратов, метаболизирующихся преимущественно посредством CYP 2C8), продемонстрировали, что монтелукаст не ингибирует CYP 2C8 in vivo. Поэтому не ожидается, что монтелукаст будет выраженно влиять на метаболизм препаратов, метаболизирующихся посредством CYP 2C8 (например, паклитаксел, росиглитазон и репаглинид).

In vitro исследования показали, что монтелукаст является субстратом для CYP 2C8 и в меньшей степени к 2C9 и 3A4. Данные исследований по изучению лекарственных взаимодействий с участием монтелукаста и гемфиброзила (ингибитора как CYP 2C8, так и 2C9) показали, что гемфиброзил повышает системную сенсибилизацию монтелукаста в 4,4 раза. При одновременном применении монтелукаста с гемфиброзилом или другими ингибиторами CYP 2C8 корректировки дозы не требуется, хотя возможно увеличение количества побочных реакций. Клинически важных лекарственных взаимодействий с другими известными ингибиторами CYP 2C8 (например, с триметопримом) не предполагается. Кроме того, одновременное применение монтелукаста только с итраконазолом, который является сильным ингибитором CYP3A4, не приводит к существенному повышению системной сенсибилизации монтелукаста.
Монтелукастты әдетте демікпені ұзақ уақыттық емдеу мен алдын алу үшін пайдаланылатын басқа препараттармен бірге қолдануға болады. Басқа препараттармен өзара әрекеттесу зерттеулерінде монтелукасттың ұсынылатын клиникалық дозасы төмендегі дәрілік заттардың фармакокинетикасына айтарлықтай клиникалық әсер көрсетпеген: теофиллин, преднизон, преднизолон, пероральді контрацептивтер (этинилэстрадиол/норэтиндрон 35/1), терфенадин, дигоксин және варфарин.

Бір мезгілде фенобарбитал қолданған емделушілерде монтелукасттың қан плазмасындағы концентрациясы қисығы астындағы аудан (AUC) шамамен 40% төмендеген. Монтелукаст CYP 3A4, 2С8 және 2С9 арқылы метаболизденетіндіктен монтелукастты фенитоин, фенобарбитал және рифампицин сияқты CYP 3A4, 2С8 және 2С9 индукторларымен бір уақытқа, әсіресе балаларға, сақтықпен тағайындау керек.

Іn vitro зерттеулер көрсеткендей, монтелукаст CYP 2C8 күшті тежегіші болып табылады. Алайда, монтелукаст және росиглитазонның (маркерлік субстрат, көбіне CYP 2C8 арқылы метаболизденетін препараттар өкілі) қолданылуы зерттелген препараттармен өзара әрекеттесудің клиникалық зерттеулерінің деректері монтелукасттың CYP 2C8 in vivo тежемейтінін көрсетті. Сондықтан монтелукасттың осы ферменттер (мысалы, паклитаксел, росиглитазон және репаглинид) арқылы метаболизденетін препараттар метаболизміне айқын әсер етуі күтілмейді.

Іn vitro зерттеулер монтелукаст CYP 2C8 және аз дәрежеде 2C9 және 3A4 үшін субстрат болып табылатынын көрсетті. Монтелукаст пен гемфиброзилдің (CYP 2C8-дің де, 2C9 да тежегіші) қатысуы арқылы дәрілердің өзара әрекеттесулерін зерттеу бойынша деректер гемфиброзилдің монтелукасттың жүйелік сенсибилизациясын 4,4 есе жоғарылататынын көрсетті. Монтелукастты гемфиброзилмен немесе CYP 2С8 басқа тежегіштерімен бір уақытта қолданғанда жағымсыз әсерлер мөлшері артуы мүмкін болса да, дозаны түзету қажет емес. Басқа белгілі CYP 2C8 (мысалы, триметоприммен) тежегіштерімен клиникалық маңызды дәрілік өзара әрекеттесулер болжанбайды. Бұдан бөлек, монтелукасты тек итраконазолмен бір уақытта қолдану монтелукастың жүйелік сенсибилизациясының айтарлықтай жоғарылауына әкелмейді.

Передозировка сингуляром в гранулах

В большинстве случаев передозировки побочных реакций не возникало.

Симптомы: абдоминальная боль, сонливость, жажда, головная боль, рвота и психомоторная гиперактивность.

Лечение: отмена препарата, симптоматическая терапия. Неизвестно, выводится ли монтелукаст при перитонеальном диализе или при гемодиализе.
Артық дозаланудың көптеген жағдайларында жағымсыз реакциялар туындамаған.

Симптомдары: абдоминальді ауыру, ұйқышылдық, шөлдеу, бас ауыруы, құсу және психомоторлық аса жоғары белсенділік.

Емі: препаратты тоқтату, симптоматикалық ем. Монтелукасттың организмнен перитонеальді диализ немесе гемодиализ жүргізгенде шығарылу-шығарылмауы белгісіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание Монтелукаст быстро абсорбируется после перорального применения. Для таблеток, покрытых пленочной оболочкой, по 10 мг, средняя максимальная концентрация (Cmax) в плазме крови достигалась через 3 часа (Tmax) после применения препарата взрослыми натощак. Средняя биодоступность при пероральном применении составляет 64%. Прием обычной пищи не влиял на биодоступность при пероральном применении и на Cmax. Безопасность и эффективность были подтверждены в клинических исследованиях при применении таблеток, покрытых пленочной оболочкой, 10 мг, независимо от приема пищи.

Для таблеток жевательных, по 5 мг, Cmax достигалась через 2 часа после приема натощак у взрослых. Средняя биодоступность при пероральном применении составляла 73% и снижалась до 63% при приеме со стандартной пищей.

После приема жевательной таблетки 4 мг пациентами от 2 до 5 лет натощак Cmax достигается через 2 часа после введения. Средние Cmax на 66% выше, а средний Cmin ниже, чем у взрослых, получающих 10 мг таблетки.

У взрослых пациентов при приеме натощак биоэквивалентность жевательных таблеток 4 мг сравнима с биоэквивалентностью препарата в форме гранул 4 мг. У детей от 6 месяцев до 2 лет Cmax достигается через 2 часа после применения препарата 4 мг в форме гранул. Cmax почти в 2 раза больше, чем у взрослых, получающих таблетки 10 мг. Прием препарата вместе с яблочным пюре или с обычной едой с высоким содержанием жиров не имеет клинически значимого влияния на фармакокинетику монтелукаста (показатель AUC 1225.7 против 1223.1 нг/мл.ч с и без яблочного пюре соответственно, и 1191.8 против 1148.5 нг/мл.ч с и без пищи с высоким содержанием жира соответственно).

Распределение Монтелукаст более чем на 99% связывается с белками плазмы крови. Объем распределения монтелукаста в равновесном состоянии составляет в среднем 8-11 литров. Исследования с применением радиоактивно-меченого монтелукаста указывают на минимальное распределение при проникновении через гематоэнцефалический барьер. Кроме того, концентрации радиоактивно-меченого вещества через 24 часа после приема дозы были минимальными во всех других тканях.

Метаболизм Монтелукаст активно метаболизируется. В исследованиях при применении терапевтических доз, концентрации метаболитов монтелукаста в плазме крови находятся ниже предела обнаружения при равновесном состоянии у взрослых и детей. Метаболизм монтелукаста происходит главным образом посредством системы цитохрома P450 2C8. Небольшое влияние оказывают CYP 3A4 и 2C9, хотя при назначении итраконазола, который является ингибитором CYP 3A4 фармакокинетика монтелукаста у здоровых добровольцев, получавших монтелукаст 10 мг 1 раз/сут, не менялась. Клинические исследования микросом печени человека in vitro показали, что терапевтические концентрации монтелукаста в плазме крови не ингибируют цитохромы P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 или 2D6. Роль метаболитов в терапевтическом эффекте монтелукаста является минимальной.

Выведение Плазменный клиренс монтелукаста у здоровых взрослых составляет, в среднем, 45 мл/минуту. После перорального применения радиоактивно меченого монтелукаста 86% радиоактивности выводится на протяжении 5 дней с калом и <0.2% выводится с мочой. Биодоступность монтелукаста после перорального применения указывает на то, что монтелукаст и его метаболиты выводятся практически полностью с желчью.

Особенности фармакокинетики у различных групп пациентов

Нет необходимости в коррекции дозы у пациентов пожилого возраста или при нарушении функции печени от легкой до умеренной степени тяжести. Исследования с участием пациентов с нарушениями функции почек не проводились. Поскольку монтелукаст и его метаболиты выводятся с желчью, не предполагается, что будет необходимой коррекция дозы монтелукаста у пациентов с нарушениями функции почек. Нет данных относительно фармакокинетики монтелукаста у пациентов с тяжелой формой нарушения функции печени (>9 по шкале Чайлд-Пью).

При применении высоких доз монтелукаста (в 20 и 60 раз превышающих рекомендованную дозу для взрослых) наблюдалось снижение концентрации теофиллина в плазме крови. Этот эффект не наблюдался при применении препарата в рекомендованной дозе 10 мг 1 раз/сут.
Сіңуі. Монтелукаст пероральді қолданудан кейін жылдам сіңеді. Ересектер препаратты ашқарынға қолданғаннан кейін 10 мг-дық үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар үшін қан плазмасындағы орташа ең жоғары концентрациясына (Cmax) 3 сағаттан кейін (Tmax) жетті. Ішу арқылы қолданғанда орташа биожетімділігі 64% құрайды. Әдеттегі ас қабылдау биожетімділігіне және Cmax әсер етпейді. Ас қабылдауға байланыссыз үлбірлі қабықпен қапталған 10 мг таблеткаларды қолданғанда қауіпсіздігі мен тиімділігі клиникалық зерттеулерде дәлелденген.

5 мг-ден шайнайтын таблеткалар үшін Cmax ересектер ашқарынға қабылдағаннан кейін 2 сағаттан соң жетеді. Ішу арқылы қолданғанда орташа биожетімділігі 73%-ды құрайды және стандартты ас қабылдауда 63%-ға дейін дейін төмендеген.

2-ден 5 жасқа дейінгі емделушілер 4 мг шайнайтын таблеткаларды ашқарынға қабылдағаннан кейін Cmax енгізілгеннен кейін 2 сағаттан соң жетеді. Орташа Cmax 66% жоғары, ал орташа Cmin 10 мг таблеткаларды қабылдайтын ересектерге қарағанда төмен.

Ашқарынға қабылдаған кезде ересек емделушілерде 4 мг шайнайтын таблеткалардың биоэквиваленттілігі 4 мг түйіршік түріндегі препараттың биоэквиваленттілігімен салыстырарлық. 6 айдан 2 жасқа дейінгі балаларда Cmax 4 мг түйіршік түріндегі препаратты қолданғаннан кейін 2 сағаттан соң жетеді. 10 мг таблеткаларды қабылдайтын ересектерге қарағанда Cmax 2 есеге дерлік артық. Препаратты алма езбесімен немесе май мөлшері жоғары әдеттегі тамақпен бірге қабылдау монтелукасттың фармакокинетикасына клиникалық маңызды әсер етпейді (AUC 1225.7 көрсеткіші 1223.1 нг/мл.сағ. қарсы тиісінше алма езбесімен және онсыз және 1191.8 көрсеткіші 1148.5 нг/мл.сағ. қарсы және тиісінше майдың жоғары мөлшері бар тамақпен бірге және онсыз).

Таралуы Монтелукаст қан плазмасы ақуыздарымен 99% астам шамада байланысады. Монтелукастың тепе-тең жағдайда таралу көлемі орта есеппен 8-11 литрді құрайды. Радиоактивті-белгіленген монтелукастты қолдану арқылы жүргізілген зерттеулер гематоэнцефалдық бөгет арқылы өткенде ең төмен таралғанын көрсетеді. Бұдан басқа, дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң радиоактивті-белгіленген зат концентрациялары барлық басқа тіндерде өте төмен болған.

Метаболизм Монтелукаст белсенді метаболизденеді. Емдік дозаларды қолданғанда қан плазмасындағы монтелукаст метаболиттерінің концентрациясы ересектер мен балалардағы тепе-тең жағдайда анықталған шектен төмен болады. Монтелукаст метаболизмі негізінен Р450 2С8 цитохромы жүйесі арқылы жүреді. CYP 3A4 және 2C9 азғана әсер көрсетеді, CYP 3A4 тежегіші болып табылатын итраконазолды тағайындаған кезде тәулігіне 1 рет 10 мг монтелукаст қабылдаған дені сау еріктілерде монтелукасттың фармакокинетикасы өзгерген жоқ. Адамның бауыры микросомаларына жүргізілген in vitro клиникалық зерттеулер монтелукасттың емдік концентрациялары қан плазмасында P450 3A4, 2С9, 1А2, 2А6, 2С19 немесе 2D6 цитохромдарын тежемейтінін көрсетті. Монтелукасттың емдік әсеріндегі метаболиттер рөлі ең төмен болып табылады.

Шығарылуы Дені сау ересектерде монтелукасттың плазмалық клиренсі орта есеппен минутына 45 мл құрайды. Радиоактивті белгіленген монтелукастты пероральді қолданудан кейін радиоактивтілігінің 86%-ы 5 күн бойы нәжіспен және <0,2% несеппен шығарылады. Монтелукасттың пероральді қолданудан кейінгі биожетімділігі монтелукаст пен оның метаболиттерінің іс жүзінде өтпен толық шығарылатынын көрсетеді.

Емделушілердің әртүрлі топтарындағы фармакокинетика ерекшеліктері

Егде жастағы емделушілерде немесе бауыр функциясының ауырлық дәрежесі жеңілден орташаға дейінгі бұзылуында дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бүйрек функциясы бұзылған емделушілердің қатысуымен зерттеулер жүргізілген жоқ. Монтелукаст пен оның метаболиттері өтпен шығарылатындықтан, бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде монтелукаст дозасын түзету қажеті жоқ. Ауыр түрдегі бауыр функциясы бұзылуы бар емделушілерде монтелукаст фармакокинетикасына қатысты (Чайлд-Пью шкаласы бойынша >9) деректер жоқ.

Монтелукастты жоғары дозаларда (ересектер үшін ұсынылған дозадан 20 және 60 есе асатын) қолданғанда қан плазмасында теофиллин концентрациясы төмендейтіні байқалған. Бұл әсер препаратты тәулігіне 1 рет 10 мг ұсынылатын дозада қолданғанда байқалмаған.

Фармакодинамика

Цистеиновые лейкотриены (LTC4, LTD4, LTE4) являются эйкозаноидами воспаления, которые выделяются из различных клеток, включая тучные клетки и эозинофилы. Эффект этих проастматических медиаторов осуществляется через цистеиновые лейкотриеновые рецепторы (CysLT), присутствующие в дыхательных путях человека и проявляется бронхоспазмом, выделением слизи, повышением проницаемости сосудов и миграцией эозинофилов.

Монтелукаст является активным соединением, которое с высокой избирательностью и химическим сродством конкурентно связывает CysLT1-рецепторы и вызывает бронходилатацию в течение 2 часов после перорального приема. Монтелукаст также оказывает аддитивное действие на эффект β- агонистов. Лечение монтелукастом подавляет бронхоспазм как на ранней, так и на поздней стадиях, снижая реакцию на антигены. У взрослых и у детей от 2 до 14 лет при сравнении с плацебо терапия монтелукастом уменьшала количество эозинофилов в периферической крови, улучшая контроль над клиническим течением бронхиальной астмы.

В 12-недельном плацебо контролируемом исследовании фармакодинамики монтелукаста в педиатрической группе от 2 до 5 лет показано, что монтелукаст 4 мг при приеме 1 раз/сут улучшает контролируемые параметры астмы в сравнении с плацебо независимо от сопутствующей терапии кортикостероидами (для ингаляций/распыления) или кромогликатом натрия (для ингаляций/распыления). Монтелукаст ослаблял дневные симптомы (включая кашель, хрипы, затруднение дыхания и ограничение активности) и ночные симптомы, по сравнению с плацебо. Монтелукаст также снижал частоту вынужденного использования β-агонистов и неотложного применения кортикостероидов при ухудшении течения астмы, по сравнению с плацебо. У пациентов, получавших монтелукаст, было большее количество дней без проявлений астмы, чем у получавших плацебо. Лечебный эффект достигался с первой дозы.

Данные об эффективности, показанные в исследованиях пациентов от 2 лет и старше, справедливы для детей от 6 месяцев до 2 лет на основании сходных параметров фармакокинетики, а также учитывая, что течение болезни, патоморфология, влияние лекарственных средств аналогичны у данных групп пациентов.

Монтелукаст уменьшает бронхоспазм, вызванный физической нагрузкой, что было доказано в ходе двух плацебо-контролируемых клинических исследованиях у взрослых и детей в возрасте от 6 до 14 лет.

Терапия монтелукастом (по сравнению с плацебо) у пациентов с чувствительностью к аспирину и одновременно получавших ингаляционные и/или пероральные кортикостероиды значительно улучшала контроль астмы, что определялось по улучшению показателя FEV1 (объем форсированного выдоха в 1 сек) и снижала необходимость в применении β-агонистов.
Цистеинді лейкотриендер (LTC4, LTD4, LTE4) қабыну эйкозаноидтары болып табылады, олар жуан жасушалар мен эозинофилдерді қоса түрлі жасушалардан бөлініп шығады. Бұл демікпе алдындағы медиаторлар әсері адамның тыныс алу жолдарында болатын цистеинді лейкотриенді рецепторлар (CysLT) арқылы жүзеге асырылады және бронх түйілуімен, шырыштың бөлінуімен, тамырлар өткізгіштігінің жоғарылауымен және эозинфилдердің көшуімен білінеді.

Монтелукаст белсенді қосылыс болып табылады, ол жоғары іріктеушілікпен және химиялық ұқсастықпен CysLT1-рецепторларды бәсекелестікпен байланыстырады және пероральді қабылдағаннан кейін 2 сағат ішінде бронходилатация туғызады. Монтелукаст, сондай-ақ, β- агонистер әсеріне аддитивтік әсер көрсетеді. Монтелукастпен емдеу антигендерге реакцияны төмендете отырып, ерте және, сондай-ақ, кеш сатыларда бронх түйілуін басады. Ересектер мен 2-ден 14 жасқа дейінгі балаларда плацебомен салыстырғанда монтелукастпен емдеу бронх демікпесінің клиникалық ағымына бақылауды жақсарта отырып, шеткергі қанда эозинофилдер санын азайтқан.

Монтелукаст фармакодинамикасының 12 апталық плацебо бақыланатын зерттеуінде 2-ден 5 жасқа дейінгі педиатриялық тобында 4 мг монтелукастты тәулігіне 1 рет қабылдағанда кортикостероидтармен (ингаляцияға/бүркуге арналған) немесе натрий кромогликатымен (ингаляцияға/бүркуге арналған) қатар жүретін емге байланыссыз плацебомен салыстырғанда демікпенің бақыланатын параметрлерін жақсартатыны көрсетілген. Монтелукаст плацебомен салыстырғанда күндізгі симптомдарды (жөтелді, қырылдауды, тыныс алудың қиындауын және белсенділіктің шектелуін қоса) және түнгі симптомдарды әлсіретеді. Монтелукаст, сондай-ақ, плацебомен салыстырғанда β-агонистерді мәжбүрлі пайдалану және демікпе ағымы нашарлағанда кортикостероидтарды шұғыл қолдану жиілігін төмендеткен. Монтелукаст қабылдаған емделушілерде плацебо қабылдағандарға қарағанда демікпенің білінбейтін күндері көп болған. Емдік әсеріне бірінші дозадан қол жеткен.

2 жастан жоғары емделушілердің зерттеулерінде көрсетілген тиімділігі туралы деректер фармакокинетиканың ұқсас параметрлері негізінде, сондай-ақ, аурудың ағымы, патоморфология, дәрілік заттардың әсері аталған топтағы емделушілерде ұқсастығын ескерсек, 6 айдан 2 жасқа дейінгі балаларға да қатысты болып саналады.

Монтелукаст дене жүктемесінен туындаған бронх түйілуін төмендетеді, бұл ересектер мен 6-дан 14 жасқа дейінгі балаларға жүргізілген екі плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеу барысында дәлелденген.

Аспиринге сезімталдығы бар және бір уақытта ингаляциялық және/немесе пероральді кортикостероидтарды қабылдаған емделушілерде монтелукастпен емдеу (плацебомен салыстырғанда) демікпені бақылауды айтарлықтай жақсартты, бұл FEV1 көрсеткішінің (форсирленген демді шығару көлемі 1 сек) жақсаруы бойынша анықталған және β-агонистерді қолдану қажеттілігін төмендетті.

Упаковка и форма выпуска

По 500мг порошка в саше из полиэтилена/фольги алюминиевой/полиэфирного ламината. 28 саше вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку картонную.
Полиэтиленнен/ алюминий фольгадан/полиэфир ламинаттан жасалған сашеде 500 мг ұнтақтан. 28 саше медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.