Сингуляр в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению сингуляра в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток сингуляра, взаимодействие с другими лекарствами, применение сингуляра (таблетки) при беременности. Инструкции: Сингуляр в гранулах;
Торговое название: Сингуляр
Международное название: Монтелукаст
Лекарственная форма: Таблетки жевательные 4 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
R Средства, действующие на респираторную систему
R03 Средства, применяемые при обструктивных заболеваниях дыхательных путей
R03D Прочие средства для системного применения при обструктивных заболеваниях дыхательных путей
R03D C Антагонисты лейкотриеновых рецепторов
Фарм. группа:
Препараты для лечения обструктивных заболеваний дыхательных путей. Другие препараты для лечения обструктивных заболеваний дыхательных путей для системного использования. Лейкотриеновых рецепторов антагонисты. Монтелукаст. Код АТХ R03DC03
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 30 °С, в защищенном от влаги и света месте. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки овальной формы с двояковыпуклой поверхностью, розового цвета, с выдавленной надписью «SINGULAIR» на одной стороне и «MSD 711» – на другой.

Состав сингуляра в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество сингуляра

монтелукаст натрия 4,16 мг (эквивалентно 4 мг монтелукаста)
4,16 мг монтелукаст натрий (4 мг монтелукастқа баламалы) бар

Вспомогательные вещества в сингуляре

маннитол, целлюлоза микрокристаллическая, гидроксипропилцеллюлоза, железа (III) оксид красный (Е172), натрия кроскармеллоза, вишневый ароматизатор, аспартам, магния стеарат
маннитол, микрокристалды целлюлоза, гидроксипропилцеллюлоза, темірдің (III) қызыл тотығы (Е172), натрий кроскармеллозасы, шие хош иістендіргіші, аспартам, магний стеараты

Показания к применению таблеток сингуляра

  • дополнение к базовой терапии бронхиальной астмы для пациентов 2-5 лет с персистирующей астмой легкой и средней степени тяжести при недостаточном клиническом эффекте от лечения ингаляционными кортикостероидами и β- агонистами короткого действия по требованию
  • альтернативный способ лечения астмы для пациентов 2-5 лет взамен низких доз ингаляционных кортикостероидов у пациентов с персистирующей астмой легкой степени (без серьезных приступов бронхиальной астмы, требующих приема пероральных кортикостероидов, а также при непереносимости ингаляционных кортикостероидов)
  • для профилактики приступов бронхоспазма, связанных с физическими нагрузками для пациентов с 2 лет
  • ингаляциялық кортикостероидтармен және талап бойынша қысқа әсерлі β-агонистермен емдеуден клиникалық әсері жеткіліксіз болғанда жеңіл және орташа ауырлық дәрежесіндегі персистирлеуші демікпесі бар 2-5 жастағы емделушілер үшін бронх демікпесінің негізгі еміне қосымша ретінде
  • жеңіл дәрежедегі персистирлеуші демікпесі бар емделушілерде ингаляциялық кортикостероидтардың төмен дозаларының орнына 2-5 жастағы емделушілер үшін демікпені емдеудің баламалы тәсілі ретінде (пероральді кортикостероидтарды қабылдауды қажет ететін бронх демікпесінің күрделі ұстамалары болмағанда, сондай-ақ ингаляциялық кортикостероидтарды көтере алмағанда)
  • 2 жастан асқан емделушілерде дене жүктемесімен байланысты бронх түйілуі ұстамаларының алдын алуда

Противопоказания сингуляра в таблетках

  • гиперчувствительность к действующему веществу или к любому из вспомогательных веществ
  • беременность и период лактации
  • әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия таблеток сингуляра

Побочные действия распределены по группам со следующей частотой их возникновения: очень часто (≥1/10), часто (≥1/100, <1/10), нечасто (≥1/1 000, <1/100), редко (≥1/10 000, <1/1 000), очень редко (<1/10 000)

Часто (≥1/10, <1/10)
  • головная боль
  • жажда
  • боль в животе
Результаты постмаркетинговых исследований

Очень часто (≥1/10)
  • инфекции верхних дыхательных путей*
Часто (≥1/100, <1/10)
  • диарея**, тошнота**, рвота**
  • сыпь**
  • повышение уровня трансаминаз (АЛТ и АСТ)
  • пирексия*
Нечасто (≥1/1 000, <1/100)
  • реакции гиперчувствительности, включая анафилаксию
  • патологические сны, включая кошмарные сновидения, бессонница, сомнамбулизм, возбуждение, ажитация, включая агрессию и враждебность, депрессия, психомоторная гиперреактивность, включая раздражительность, беспокойность, тремор***
  • головокружение, сонливость, парестезия/гипестезия, судороги
  • носовое кровотечение
  • сухость во рту, диспепсия
  • кровоподтеки, крапивница, зуд
  • артралгия, миалгия, включая мышечные спазмы
  • астения/усталость, отек
  • энурез у детей
Редко (≥1/10 000 <1/1 000)
  • склонность к кровоточивости
  • нарушение концентрации внимания, расстройства памяти
  • пальпитация
  • ангионевротический отек
Очень редко (<1/10 000)
  • эозинофильные инфильтраты в печени
  • галлюцинации, дезориентация, суицидальные намерения и поведение (включая попытки суицида)
  • синдром Черджа-Стросса
  • гепатит, включая холестатический, гепатоцеллюлярный и поражения печени смешанного генеза
  • мультиформная эритема, узловая эритема
*Данное побочное явление встречалось с одинаковой частотой «очень часто» как у пациентов, принимавших монтелукаст, так и в группе пациентов, принимавших плацебо, в клинических исследованиях.

**Данное побочное явление встречалось с одинаковой частотой «часто» как у пациентов, принимавших монтелукаст, так и в группе пациентов, принимавших плацебо, в клинических исследованиях.

***Встречалось с частотой «редко»
Жағымсыз әсерлері олардың пайда болуының келесі жиілігі бойынша топтарға бөлінген: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 <1/10), жиі емес (≥1/1000 <1/100), сирек (≥1/10000 <1/1000), өте сирек (<1/10 000)

Жиі (≥1/10, <1/10):
  • бас ауыруы
  • шөлдеу
  • іштің ауыруы
Постмаркетингтік зерттеу нәтижелері

Өте жиі (<1/10):
  • жоғарғы тыныс алу жолдарының жұқпасы*
Жиі (≥1/100 <1/10):
  • диарея*, жүректің айнуы*, құсу*
  • бөртпе**
  • трансаминазаның деңгейінің жоғарылауы (АЛТ, АСТ)
  • пирексия*
Жиі емес (≥1/1000 <1/100):
  • анафилаксияны қоса аса жоғары сезімталдық реакциялары
  • шым-шытырық түс көруді қоса патологиялық түстер, ұйқысыздық, сомнамбулизм, қозу, озбырлық пен жауығуды қоса ажитация, депрессия, ашушаңдықты қоса психомоторлық аса жоғары белсенділік, мазасыздық, тремор***
  • бас айналуы, ұйқышылдық, парестезия/гипестезия, құрысулар
  • мұрыннан қан кету
  • ауыздың құрғауы, диспепсия
  • қанталау, есекжем, қышыну
  • бұлшықет құрысуларын қоса артралгия, миалгия
  • астения/шаршау, ісіну
  • балалардағы энурез
Сирек (≥1/10000 <1/1000):
  • қанағыштыққа бейімділік
  • зейін шоғырландырудың бұзылуы, жадының нашарлауы
  • пальпитация
  • ангионевротикалық ісіну
Өте сирек (<1/10 000):
  • бауырда эозинофильді инфильтраттар
  • елестеулер, бағдардан жаңылу, суицидальді ниеттер және мінез-құлық (суицидтік әрекетті қоса)
  • Чердж - Стросс синдромы
  • гепатит, холестатикалық, гепатоцеллюлярлы аралас генезді бауыр зақымдануларын қоса
  • мультиформалы эритема, түйінді эритема
*Бұл жағымсыз әсерлер монтелукаст қабылдаған емделушілерде де, плацебо қабылдаған емделушілер тобында да, клиникалық зерттеулерде «өте жиі» бірдей жиілікпен кездесті.

**Бұл жағымсыз әсерлер монтелукаст қабылдаған емделушілерде де, плацебо қабылдаған емделушілер тобында да, клиникалық зерттеулерде «жиі» бірдей жиілікпен кездесті.

*** «Сирек» жиілікпен кездесті.

Особые указания к применению

Пациенты и их родители/опекуны должны знать, что монтелукаст для перорального применения никогда не используют для лечения острых приступов астмы, а также что они должны всегда иметь при себе соответствующий препарат экстренной помощи. При остром приступе следует использовать ингаляционные β- агонисты короткого действия. Пациенты должны как можно скорее проконсультироваться с доктором, если они нуждаются в большем количестве β-агониста короткого действия, чем обычно.

Монтелукаст не должен резко заменять ингаляционные или пероральные кортикостероиды.

Нет данных, подтверждающих, что доза пероральных кортикостероидов может быть снижена при одновременном применении с монтелукастом.

У пациентов, получающих лечение антиастматическими препаратами, включая Сингуляр, может возникать системная эозинофилия, иногда с клиническими проявлениями васкулита, характерного для синдрома Черджа–Стросса (состояние, при котором часто проводится лечение системными кортикостероидами).

Иногда эти случаи были связаны с отменой или снижением дозы пероральных кортикостероидов. Связь между лечением антагонистами рецепторов лейкотриена и возникновением синдрома Черджа-Стросса нельзя исключить или подтвердить. Тем не менее, в случае появления таких симптомов, как эозинофилия, сыпь, ухудшение легочных симптомов, кардиологические осложнения и/или нейропатия, необходимо дополнительное обследование и пересмотр тактики лечения.

У пациентов с аспирин-чувствительной астмой лечение монтелукастом не влияет на необходимость применения аспирина или других нестероидных противовоспалительных препаратов.

Нервно-психические расстройства

Нарушения со стороны психики отмечались у взрослых, подростков и детей, принимавших Сингуляр. Нарушения со стороны психики включают такие побочные эффекты, как: возбуждение, агрессивное поведение, враждебность, тревожность, депрессия, дезориентация, нарушение концентрации внимания, патологические сны, галлюцинация, бессонница, раздражительность, нарушения памяти, беспокойство, сомнамбулизм, суицидальные мысли и попытки (включая суицид), тремор. Данные из постмаркетинговых отчетов сопоставимы с клиническими данными, полученными в ходе медикаментозной терапии. Пациентам и медицинским работникам следует знать о возможности возникновения подобных явлений. Пациентам рекомендуется уведомить своего лечащего врача при возникновении данных побочных эффектов. Следует оценить соотношение польза/риск для продолжения терапии с Сингуляром при возникновении данных побочных явлений.

Сингуляр содержит аспартам, который является источником фенилаланина. Пациентам с фенилкетонурией необходимо учитывать, что каждая жевательная таблетка по 4 мг содержит фенилаланин в количестве, эквивалентном дозе фенилаланина 0.674 мг.

Беременность и период лактации
Беременность: имеющиеся сведения не указывают на причинно-следственную взаимосвязь между применением Сингуляра и возникновением мальформаций (таких, как дефекты конечностей), о которых редко сообщалось в ходе всемирного постмаркетингового опыта применения. Неизвестно, проникает ли монтелукаст в грудное молоко у женщин.

Особенности влияния лекарственного препарата на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Прямого влияния на способность управлять автотранспортом или движущимися механизмами не установлено. Однако в редких случаях у отдельных пациентов могут возникать головокружение или сонливость.
Пероральді түрде қолданылатын монтелукастты ешқашан демікпенің жедел ұстамаларын емдеу үшін пайдалануға болмайтынын емделушілер мен олардың ата-аналары/қамқоршылары білуі тиіс, сондай-ақ олар жедел жәрдемнің тиісті препаратын өздерімен бірге үнемі алып жүруі тиіс. Жедел ұстама жағдайында қысқа әсер ететін ингаляциялық β агонистерді пайдалану керек. Егер олар әдеттегіге қарағанда қысқа әсерлі β агонистінің көп мөлшерін қажет еткенде емделушілер дәрігермен барынша тезірек кеңесулері керек.

Монтелукаст ингаляциялық немесе пероральді кортикостероидтарды күрт алмастыра алмайды.

Монтелукастпен бір мезгілде қолданғанда пероральді кортикостероидтардың дозасы төмендетілуі тиістігін растайтын деректер жоқ.

Сингулярды қоса демікпеге қарсы препараттармен ем қабылдап жүрген емделушілерде кейде Чердж-Стросс синдромына (жүйелік кортикостероидтармен жиі ем жүргізілетін жағдайлар) тән васкулиттің клиникалық көрініс беруімен жүйелік эозинофилия туындауы мүмкін.

Кейде бұл жағдайлар пероральді кортикостероидтар дозасын төмендетумен немесе тоқтатумен байланысты. Лейкотриен рецепторлары антагонистерімен емдеу және Чердж-Стросс синдромының туындауы арасындағы байланысты жоққа шығаруға да немесе растауға болмайды. Дегенмен, эозинофилия, бөртпе, өкпе симптомдарының нашарлауы, кардиологиялық асқынулар және/немесе нейропатия сияқты симптомдар пайда болған жағдайда, қосымша тексеру және емдеу тактикасын қайта қарау қажет.

Аспиринге сезімтал демікпесі бар емделушілерде монтелукастпен емдеу аспиринді немесе басқа да қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды қолдану қажеттілігіне әсер етпейді.

Жүйке-психикалық бұзылыстар

Сингуляр қабылдаған ересектерде, жасөспірімдерде және балаларда психика тарапынан бұзылулар байқалған. Психика тарапынан болатын бұзылуларға қозу, озбыр мінез-құлық, жауығу, үрейлену, депрессия, бағдардан жаңылу, зейін шоғырландырудың бұзылуы, патологиялық түстер, елестеулер, ұйқысыздық, ашушаңдық, жадының бұзылуы, мазасыздық, сомнамбулизм, суицидальді ойлар және әрекеттер (суицидті қоса), тремор сияқты жағымсыз әсерлер кіреді. Постмаркетингтік есептерден алынған деректер дәрі-дәрмекпен емдеу барысында алынған деректермен салыстырарлық. Емделушілер мен медицина қызметкерлері жағымсыз құбылыстардың туындау мүмкіндігін білулері тиіс. Емделушілер аталған жағымсыз әсерлер туындаған жағдайда емдеуші дәрігерге хабарлауы тиіс. Аталған жағымсыз әсерлер туындаған кезде Сингулярмен емді жалғастыру үшін пайда/қауіп арақатынасына баға беру керек.

Сингулярдың құрамында фенилаланиннің көзі болып табылатын аспартам бар. Фенилкетонуриясы бар емделушілер әрбір 4 мг таблеткада фенилаланиннің 0.674 мг дозасына баламалы мөлшерде фенилаланин бар екендігін ескеруі қажет.

Жүктілік және лактация
Жүктілік: қолда бар деректер Сингулярды қолдану мен бүкіләлемдік постмаркетингтік қолдану тәжірибесі барысында сирек хабарланған мальформация (аяқ-қол кемістіктері сияқты) туындауы арасында себеп-салдарлы өзара байланысты көрсетпейді. Монтелукасттың әйелдерде емшек сүтіне өтетін-өтпейтіні белгісіз.

Дәрілік препараттың автокөлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Автокөлікті немесе қозғалыстағы механизмдерді басқару қабілетіне тікелей ықпалы анықталған жоқ. Алайда сирек жағдайларда жекелеген емделушілерде бас айналу немесе ұйқышылдық пайда болуы мүмкін.

Дозировка и способ применения

Детям необходимо принимать лекарства только под контролем взрослых. Для детей, которые не могут разжевывать таблетки, доступна форма выпуска препарата в гранулах.

Доза для детей в возрасте от 2 до 5 лет составляет 1 жевательная таблетка 4 мг 1 раз в сутки, вечером. Сингуляр следует принимать за 1 час до приема пищи или через 2 часа после еды. Коррекции дозы не требуется в данной возрастной группе. Жевательные таблетки 4 мг не рекомендуется назначать детям младше 2 лет.

Общие рекомендации Терапевтическое действие Сингуляра с изменением показателей течения бронхиальной астмы развивается в течение 1 дня. Пациентам следует сообщить, что им следует принимать Сингуляр, даже если достигнут контроль астмы, а также в периоды ухудшения течения астмы.

Нет необходимости в коррекции дозы для пациентов с нарушением функции почек или с нарушениями функции печени от легкой до умеренной степени тяжести. Нет данных относительно пациентов с тяжелой формой нарушения функции печени. Дозировка для мальчиков и девочек одинаковая.

Сингуляр как альтернативный метод лечения вместо низких доз ингаляционных кортикостероидов при персистирующей астме легкой степени тяжести Сингуляр не рекомендован как монотерапия для пациентов с персистирующей астмой умеренной степени тяжести. Применение монтелукаста как альтернативу низкодозовым ингаляционным кортикостероидам у детей с персистирующей астмой легкой степени тяжести следует рассматривать только для пациентов, у которых за последнее время не было серьезных приступов астмы, требующих применения пероральных кортикостероидов, и которые не способны использовать ингаляционные кортикостероиды. Персистирующая астма легкой степени тяжести определена как возникновение симптомов астмы чаще, чем 1 раз в неделю, но реже, чем 1 раз в день, возникновение ночных симптомов чаще, чем 2 раза в месяц, но реже, чем 1 раз в неделю, нормальная функция легких в периодах между эпизодами. Если к контрольному посещению достаточного контроля астмы не достигнуто (обычно на протяжении 1 месяца), следует определить необходимость в дополнительной или другой противовоспалительной терапии, основываясь на последовательной системе лечения астмы. Следует периодически оценивать состояние пациентов относительно контроля астмы.

Сингуляр для профилактики астмы физической нагрузки у пациентов от 2 до 5 лет
У пациентов от 2 до 5 лет бронхоспазм, индуцированный физической нагрузкой, может быть основным проявлением персистирующей астмы, которая требует применения ингаляционных кортикостероидов. Через 2-4 недели лечения монтелукастом необходимо оценить состояние пациента. Если удовлетворительного результата не достигнуто, необходимо рассмотреть дополнительную терапию или смену терапии.

Лечение Сингуляром в зависимости от других методов лечения астмы

Если Сингуляр применяют как дополнительную терапию при лечении ингаляционными кортикостероидами, Сингуляром не следует резко заменять ингаляционные кортикостероиды.

Для взрослых пациентов в возрасте с 15 лет и старше назначается Сингуляр в форме таблеток 10 мг. Для детей с 6 до 14 лет назначается Сингуляр в форме жевательных таблеток 5 мг. Для детей с 6 месяцев до 5 лет назначается Сингуляр в форме гранул для приема внутрь 4 мг.
Балалар дәріні тек ересектердің бақылауымен қабылдауы қажет. Таблетканы шайнай алмайтын балалар үшін препараттың түйіршіктер түріндегі шығарылу түрі бар.

2 жастан 5 жасқа дейінгі балалар үшін доза тәулігіне 1 рет кешкісін шайнайтын 4 мг 1 таблетканы құрайды. Сингулярды тамақтанудан 1 сағат бұрын немесе тамақтанудан кейін 2 сағаттан соң қабылдау керек. Аталған жас тобындағыларда дозаны түзетудің қажеттілігі жоқ. 4 мг шайнайтын таблеткаларды 2 жастан кіші балаларға тағайындау ұсынылмайды.

Жалпы нұсқаулар. Сингулярдың бронх демікпесі барысының бақыланатын көрсеткіштерін жақсарту түріндегі емдік әсері 1 күн ішінде дамиды. Емделушілерге демікпені бақылауға қол жеткізілгеннің өзінде де, сондай-ақ демікпе ағымының нашарлау кезеңінде де Сингулярды қабылдау керектігін хабарлау керек.

Бүйрек функциясының немесе бауыр функциясының жеңілден орташа ауырлық дәрежесіне дейін бұзылуы бар емделушілер үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бауыр функциясының ауыр түрдегі бұзылуы бар емделушілерге қатысты деректер жоқ. Доза ұлдар мен қыздарға бірдей.

Сингуляр ауырлығы жеңіл дәрежелі персистирлеуші демікпеде ингаляциялық кортикостероидтардың төмен дозасының орнына емдеудің альтернативтік әдісі ретінде.

Сингуляр ауырлығы орташа дәрежелі персистирлеуші демікпесі бар емделушілерде монотерапия ретінде ұсынылмайды. Ауырлығы жеңіл дәрежелі персистирлеуші демікпесі бар балаларда төмен дозалы ингаляциялық кортикостероидтарға балама ретінде монтелукастты қолдануды пероральді кортикостероидтарды қолдануды қажет ететін және ингаляциялық кортикостероидтарды пайдалануға қабілетсіз соңғы кезде күрделі демікпе ұстамалары болмаған емделушілер үшін ғана қарастыру керек. Ауырлығы жеңіл дәрежелі персистирлеуші демікпе оның симптомдарының аптасына 1 реттен жиірек, бірақ күніне 1 реттен сирек пайда болуымен, түнгі симптомдардың пайда болуы айына 2 реттен жиі, бірақ аптасына 1 реттен сиректігімен, көріністер арасындағы аралықтарда өкпе функциясының қалыпты болуымен сипатталады. Егер демікпені жеткілікті түрде бақылау үшін ақырғы рет баруға қол жеткізілмесе (әдетте 1 ай бойы) демікпені емдеудің бірізді жүйесін негізге ала отырып, қосымша немесе басқа қабынуға қарсы ем қажеттілігін анықтау керек. Демікпені бақылауға қатысты емделушілердің жай-күйіне ауық-ауық баға беріп отыру қажет.

Сингуляр 2-ден 5 жасқа дейінгі емделушілерде дене жүктемесінің демікпесін алдын алуда
2-ден 5 жасқа дейінгі емделушілерде дене жүктемесімен индукцияланған бронхтың түйілуі персистирлеуші демікпенің негізгі көрінісі болуы мүмкін, ол ингаляциялық кортикостероидтарды қолдануды қажет етеді. Монтелукастпен 2-4 апта емдегеннен кейін емделушінің жағдайына баға беру керек. Егер қанағаттанарлық нәтижеге қол жеткізілмесе, қосымша емді немесе емді алмастыруды қарастыру қажет.

Демікпені емдеудің басқа әдістеріне байланысты Сингулярмен емдеу .

Егер ингаляциялық кортикостероидтармен емдеген кезде Сингулярды қосымша ем ретінде қолданса, Сингулярмен ингаляциялық кортикостероидтарды күрт алмастыруға болмайды.

15 жастан бастап және одан жоғары ересек емделушілер үшін Сингуляр 10 мг таблетка түрінде тағайындалады. 6-дан 14 жасқа дейінгі балалар үшін Сингуляр 5 мг шайнайтын таблетка түрінде тағайындалады. 6 айдан 5 жасқа дейінгі балалар үшін Сингуляр ішке қабылдауға арналған 4 мг түйіршік түрінде тағайындалады.

Взаимодействие с лекарствами

Монтелукаст можно применять с другими препаратами, которые обычно используются для профилактики и длительного лечения астмы. В исследованиях взаимодействий с другими препаратами рекомендованная клиническая доза монтелукаста не оказывала клинически существенного влияния на фармакокинетику следующих лекарственных средств: теофиллин, преднизон, преднизолон, пероральные контрацептивы (этинилэстрадиол/норэтиндрон 35/1), терфенадин, дигоксин и варфарин.

Площадь под кривой концентрации в плазме крови (AUC) монтелукаста снижалась приблизительно на 40% у пациентов, которые одновременно применяли фенобарбитал. Поскольку монтелукаст метаболизируется посредством CYP 3A4, 2C8 и 2C9 следует с осторожностью назначать монтелукаст, особенно детям, одновременно с индукторами CYP 3A4, 2C8 и 2C9 такими как фенитоин, фенобарбитал и рифампицин.

Исследования in vitro показали, что монтелукаст является сильным ингибитором CYP 2C8. Однако данные клинических исследований взаимодействий с препаратами, в которых изучалось применение монтелукаста и росиглитазона (маркерный субстрат, представитель препаратов, метаболизирующихся преимущественно посредством CYP 2C8), продемонстрировали, что монтелукаст не ингибирует CYP 2C8 in vivo. Поэтому не ожидается, что монтелукаст будет выраженно влиять на метаболизм препаратов, метаболизирующихся посредством CYP 2C8 (например, паклитаксел, росиглитазон и репаглинид).

In vitro исследования показали, что монтелукаст является субстратом для CYP 2C8 и в меньшей степени к 2C9 и 3A4. Данные исследований по изучению лекарственных взаимодействий с участием монтелукаста и гемфиброзила (ингибитора как CYP 2C8, так и 2C9) показали, что гемфиброзил повышает системное воздействие монтелукаста в 4.4 раза. При одновременном применении монтелукаста с гемфиброзилом или другими ингибиторами CYP 2C8 корректировки дозы не требуется, хотя возможно увеличение количества побочных реакций. Клинически важных лекарственных взаимодействий с другими известными ингибиторами CYP 2C8 (например, с триметопримом) не предполагается. Кроме того, одновременное применение монтелукаста только с итраконазолом, который является сильным ингибитором CYP3A4, не приводит к существенному повышению системного воздействия монтелукаста.
Монтелукастты әдетте демікпенің алдын алу және оны ұзақ емдеу үшін пайдаланылатын басқа препараттармен бірге қолдануға болады. Басқа препараттармен өзара әрекеттесуіне жүргізілген зерттеулерде монтелукасттың ұсынылған клиникалық дозасы келесі дәрілік заттардың фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан елеулі әсерін тигізген жоқ: теофиллин, преднизон, преднизолон, пероральді контрацептивтер (этинилэстрадиол/норэтиндрон 35/1), терфенадин, дигоксин және варфарин.

Қан плазмасындағы монтелукасттың қисық астындағы концентрациясының ауданы (AUC) фенобарбиталды бір мезгілде қабылдаған емделушілерде шамамен 40%-ға төмендеді. Монтелукаст CYP 3A4, 2С8 және 2С9 арқылы метаболизденетін болғандықтан, әсіресе балаларға, фенитоин, фенобарбитал және рифампицин сияқты CYP 3A4, 2С8 және 2С9 индукторларымен бір мезгілде абайлап тағайындау керек.

Іn vitro зерттеулер монтелукасттың CYP 2C8 күшті тежегіші екендігін көрсетті. Алайда монтелукастты және росиглитазонды (маркерлі субстрат, көбіне CYP 2C8 арқылы метаболизденетін препараттар өкілі) қолдану зерттелген препараттармен өзара әрекеттесуіне жүргізілген клиникалық зерттеу деректері монтелукасттың CYP 2C8 in vivo тежемейтіндігін көрсетті. Сондықтан монтелукаст CYP 2C8 арқылы метаболизденетін препараттардың (мысалы, паклитаксел, росиглитазон және репаглинид) метаболизміне айқын ықпал етеді деп күтілмейді.

Монтелукаст пен гемфиброзилдің (CYP 2C8 тежегіші, сондай-ақ 2C9 тежегіші) қатысуымен дәрілік өзара әрекеттесуге жүргізілген зерттеу деректері монтелукасттың жүйелік сенсибилизациясын гемфиброзил 4,4 есе арттыратындығын көрсетті. Монтелукастты гемфиброзилмен және басқа да CYP 2C8 тежегіштерімен бір уақытта қолданғанда дозаны түзету қажет емес, бірақ жағымсыз реакциялар мөлшерінің артуы мүмкін. CYP 2C8 басқа белгілі тежегіштерімен (мысалы, триметоприммен) клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесу болады деп болжанбайды. Бұдан басқа, монтелукастты CYP3А4 күшті тежегіші болып табылатын тек итраконазолмен ғана бір мезгілде қолдану монтелукасттың жүйелік әсер етуінің айтарлықтай жоғарылауына әкелмейді.

Передозировка сингуляром в таблетках

В большинстве случаев передозировки побочных реакций не возникало.

Симптомы: абдоминальная боль, сонливость, жажда, головная боль, рвота и психомоторная гиперактивность.

Лечение: отмена препарата, симптоматическая терапия. Неизвестно, выводится ли монтелукаст при перитонеальном диализе или при гемодиализе.
Көптеген жағдайда артық дозаланудан жағымсыз реакциялары пайда болған жоқ.

Симптомдары: абдоминальді ауыру, ұйқышылдық, шөлдеу, бас ауыру, құсу және психомоторлы аса жоғары белсенділік.

Емі: препаратты қабылдауды тоқтату, симптоматикалық ем. Монтелукасттың перитонеальді диализде немесе гемодиализде шығарылуы белгісіз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание Монтелукаст быстро абсорбируется после перорального применения. Для таблеток, покрытых пленочной оболочкой, по 10 мг, средняя максимальная концентрация (Cmax) в плазме крови достигалась через 3 часа (Tmax) после применения препарата взрослыми натощак. Средняя биодоступность при пероральном применении составляет 64%. Прием обычной пищи не влиял на биодоступность при пероральном применении и на Cmax. Безопасность и эффективность были подтверждены в клинических исследованиях при применении таблеток, покрытых пленочной оболочкой, 10 мг, независимо от приема пищи.

Для таблеток жевательных, по 5 мг, Cmax достигалась через 2 часа после приема натощак у взрослых. Средняя биодоступность при пероральном применении составляла 73% и снижалась до 63% при приеме со стандартной пищей.

После приема жевательной таблетки 4 мг пациентами от 2 до 5 лет натощак Cmax достигается через 2 часа после введения. Средние Cmax на 66% выше, а средний Cmin ниже, чем у взрослых, получающих 10 мг таблетки.

Распределение Монтелукаст более чем на 99% связывается с белками плазмы крови. Объем распределения монтелукаста в равновесном состоянии составляет в среднем 8-11 литров. Исследования с применением радиоактивно-меченого монтелукаста указывают на минимальное распределение при проникновении через гематоэнцефалический барьер. Кроме того, концентрации радиоактивно-меченого вещества через 24 часа после приема дозы были минимальными во всех других тканях.

Метаболизм Монтелукаст активно метаболизируется. В исследованиях при применении терапевтических доз, концентрации метаболитов монтелукаста в плазме крови находятся ниже предела обнаружения при равновесном состоянии у взрослых и детей. Метаболизм монтелукаста происходит, главным образом, посредством системы цитохрома P450 2C8. Небольшое влияние оказывают CYP 3A4 и 2C9, хотя при назначении итраконазола, который является ингибитором CYP 3A, фармакокинетика монтелукаста у здоровых добровольцев, получавших монтелукаст 10 мг 1 раз/сут, не менялась. Клинические исследования микросом печени человека in vitro показали, что терапевтические концентрации монтелукаста в плазме крови не ингибируют цитохромы P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 или 2D6. Роль метаболитов в терапевтическом эффекте монтелукаста является минимальной.

Выведение Плазменный клиренс монтелукаста у здоровых взрослых составляет, в среднем, 45 мл/минуту. После перорального применения радиоактивно меченого монтелукаста 86% радиоактивности выводится на протяжении 5 дней с калом и <0.2% выводится с мочой. Биодоступность монтелукаста после перорального применения указывает на то, что монтелукаст и его метаболиты выводятся практически полностью с желчью.

Особенности фармакокинетики у различных групп пациентов

Нет необходимости в коррекции дозы у пациентов пожилого возраста или при нарушении функции печени от легкой до умеренной степени тяжести. Исследования с участием пациентов с нарушениями функции почек не проводились. Поскольку монтелукаст и его метаболиты выводятся с желчью, не предполагается, что будет необходимой коррекция дозы монтелукаста у пациентов с нарушениями функции почек. Нет данных относительно фармакокинетики монтелукаста у пациентов с тяжелой формой нарушения функции печени (>9 по шкале Чайлд-Пью).

При применении высоких доз монтелукаста (в 20 и 60 раз превышающих рекомендованную дозу для взрослых) наблюдалось снижение концентрации теофиллина в плазме крови. Этот эффект не наблюдался при применении препарата в рекомендованной дозе 10 мг 1 раз/сут.
Сіңуі. Монтелукасты ішке қабылдағаннан кейін тез сіңеді. 10 мг-ден үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар үшін қан плазмасындағы орташа ең жоғары концентрацияға (Cmax) ересектер ашқарынға қабылдағаннан кейін 3 сағаттан соң (Tmax) жетеді. Пероральді түрде қолданғанда орташа биожетімділігі 64% құрайды. Әдеттегідей тамақтану таблетканың биожетімділігіне және Cmax мәніне ықпалын тигізбейді.

Қауіпсіздігі мен тиімділігі ас ішуге байланыссыз үлбірлі қабықпен қапталған 10 мг таблеткаларды қолданған кезде клиникалық зерттеулерде расталған.

5 мг-ден шайнайтын таблеткалар үшін Cmax мәніне ересектерде ашқарынға қабылдағаннан кейін 2 сағаттан соң жетеді. Пероральді қолданған кезде орташа биожетімділігі 73% құрайды және стандартты тағаммен бірге қабылдағанда 63%-ға дейін төмендеген.

2 жастан 5 жасқа дейінгі емделушілер шайнайтын 4 мг таблеткаларды ашқарынға қабылдағаннан кейін Cmax мәніне енгізгеннен кейін 2 сағаттан соң жетеді. 10 мг таблетканы қабылдап жүрген ересектерге қарағанда орташа Cmax 66%-ға жоғары, ал орташа Cmin төмен болады.

Таралуы Монтелукаст қан плазмасы ақуыздарымен 99%-дан астам шамада байланысады. Монтелукастың тепе-тең жағдайда таралу көлемі орта есеппен 8-11 литрді құрайды. Радиоактивті-таңбаланған монтелукастты қолдану арқылы жүргізілген зерттеулер гематоэнцефалдық бөгет арқылы өткенде ең аз таралуын көрсетеді. Бұдан бөлек, радиоактивті-таңбаланған заттың концентрациялары дозаны қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң барлық басқа тіндерде ең төмен болған.

Метаболизмі. Монтелукаст белсенді түрде метаболизденеді. Емдік дозаларды қолданған кездегі зерттеулерде монтелукаст метаболиттерінің концентрациялары қан плазмасында ересектер мен балаларда тепе-тең жағдайларда анықталған шегінен төмен күйде болады. Монтелукаст метаболизмі негізінен P450 2С8 цитохромы жүйесі арқылы жүреді. CYP 3А4 тежегіші болып табылатын итраконазолды тағайындаған кезде тәулігіне 1 рет 10 мг монтелукастты қабылдаған дені сау еріктілерде монтелукасттың фармакокинетикасы өзгермегеніне қарамастан, CYP 3А4 және 2С9 азғана әсер көрсетеді. Адам бауырының микросомдарына жүргізілген іn vitro клиникалық зерттеулер монтелукасттың емдік концентрациялары қан плазмасында P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 немесе 2D6 цитохромдарын тежемейтінін көрсетті. Монтелукасттың емдік әсеріндегі метаболиттердің рөлі өте төмен.

Шығарылуы. Монтелукасттың плазмалық клиренсі дені сау ересектерде орта есеппен минутына 45 мл құрайды. Радиоактивті түрде таңбаланған монтелукастты пероральді түрде қолданғаннан кейін радиоактивтіліктің 86%-ы 5 күн бойы нәжіспен және <0,2%-ы несеппен шығарылады. Пероральді түрде қолданғаннан кейінгі монтелукасттың биожетімділігі монтелукаст пен оның метаболиттерінің толық дерлік өтпен бірге шығарылатындығын көрсетеді.

Емделушілердің әртүрлі топтарындағы фармакокинетикасының ерекшеліктері

Егде жастағы емделушілерде немесе бауыр функциясы ауырлығы жеңіл дәрежеден орташаға дейін бұзылғанда дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бүйрек функциясы бұзылған емделушілердің қатысуымен зерттеулер жүргізілген жоқ. Монтелукаст пен оның метаболиттері өтпен шығарылатындықтан, бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде монтелукаст дозасын түзету қажет деп болжанбайды. Бауыр функциясы бұзылуының ауыр түрі бар (Чайлд-Пью шкаласы бойынша >9) емделушілерде монтелукасттың фармакокинетикасына қатысты деректер жоқ.

Монтелукасттың жоғары дозаларын (ересектер үшін ұсынылған дозадан 20 және 60 есе жоғары) қолданғанда қан плазмасында теофиллин концентрацияларының төмендегені байқалды. Бұл әсер препаратты тәулігіне 1 рет 10 мг дозада қолданғанда байқалған жоқ.

Фармакодинамика

Цистеиновые лейкотриены (LTC4, LTD4, LTE4) являются эйкозаноидами воспаления, которые выделяются из различных клеток, включая тучные клетки и эозинофилы. Эффект этих проастматических медиаторов осуществляется через цистеиновые лейкотриеновые рецепторы (CysLT), присутствующие в дыхательных путях человека и проявляется бронхоспазмом, выделением слизи, повышением проницаемости сосудов и миграцией эозинофилов.

Монтелукаст является активным соединением, которое с высокой избирательностью и химическим сродством конкурентно связывает CysLT1-рецепторы. Клинические исследования установили, что монтелукаст подавляет бронхоспазм, вызванный вдыханием LTD4, даже при назначении в дозе 5 мг и вызывает бронходилатацию в течение 2 часов после перорального приема. Монтелукаст также оказывает аддитивное действие на эффект β- агонистов. Лечение монтелукастом подавляет бронхоспазм как на ранней, так и на поздней стадиях, снижая реакцию на антигены. Монтелукаст по сравнению с плацебо снижает количество эозинофилов в периферической крови у взрослых и у детей. Лечение монтелукастом значительно снижает количество эозинофилов в дыхательных путях (подтверждено анализом мокроты). У взрослых и у детей от 2 до 14 лет при сравнении с плацебо терапия монтелукастом уменьшает количество эозинофилов в периферической крови, улучшая контроль над клиническим течением бронхиальной астмы.

Терапия монтелукастом (по сравнению с плацебо) у пациентов с чувствительностью к аспирину и одновременно получавших ингаляционные и/или пероральные кортикостероиды значительно улучшала контроль астмы, что определялось по улучшению показателя FEV1 (объем форсированного выдоха в 1 сек) и снижала необходимость в применении β-агонистов.
Цистеинил-лейкотриендер (LTC4, LTD4, LTE4) қабыну эйкозаноидтары болып табылады, олар әртүрлі жасушалар, соның ішінде толық жасушалар және эозинофилдер арқылы бөлініп шығады. Осы демікпеалды медиаторларының әсері адамның тыныс алу жолдарында болатын цистеинил-лейкотриен рецепторлары (CysLT) арқылы жүзеге асады және бронхтардың түйілуімен, шырыштардың бөлініп шығуымен, қантамырлар өткізгіштігінің жоғарылауымен және эозинофилдердің көшуімен білінеді.

Монтелукаст CysLT1-рецепторларының жоғары іріктелуімен және химиялық ұқсастығымен бәсекелес байланыстыратын белсенді қосылыс болып табылады. Клиникалық зерттеулер монтелукасттың оны 5 мг дозада тағайындаған кездің өзінде LTD4 тыныс алумен туындаған бронх түйілуін басатынын анықтады және пероральді түрде қабылданғаннан кейін 2 сағат ішінде бронхдилатациясын туғызады. Монтелукаст сондай-ақ β- агонистер әсеріне аддитивтік әсер береді. Монтелукастпен емдеу антигендерге реакцияны төмендете отырып, ерте сатыларында да, сондай-ақ кеш сатыларында да бронхтың түйілуін басады. Монтелукаст плацебомен салыстырғанда ересектер мен балаларда шеткергі қан эозинофилдер мөлшерін төмендетеді. Монтелукастпен емдеу тыныс алу жолдарында (қақырыққа талдау жасаумен расталған) эозинофилдер мөлшерін төмендетеді. Ересектер мен 2-ден 14 жасқа дейінгі балаларда плацебомен салыстырғанда монтелукастпен емдеу шеткергі қанда эозинофилдер мөлшерін едәуір төмендетіп, бронх демікпесі клиникалық бақылауды жақсартады.

Аспиринге сезімтал және ингаляциялық және/немесе пероральді кортикостероидтарды бір уақытта қабылдаған емделушілерде монтелукастпен емдеу (плацебомен салыстырғанда) демікпені бақылауды айтарлықтай жақсартты, бұл FEV1 көрсеткішінің жақсаруымен анықталған (жеделдетілген дем шығару көлемі 1 сек) және β- агонистерін қолдану қажеттілігін төмендетті.

Упаковка и форма выпуска

По 14 таблеток в контурную ячейковую упаковку из пленки ПВХ/фольги алюминиевой/ микроориентированного полиамида (ОПА). По 1 контурной упаковке вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.
ПВХ үлбірден/алюминий фольгадан/ микробағыттағы полиамидтен (ОПА) жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 14 таблеткадан. Пішінді 1 қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынады.